طرح " معماری خوب "
طرح ساماندهی و ارتقاء زندگی مردم از طریق ارتقاء فضای زیست و افزایش آگاهی عمومی در زمینه معماری و شهر
Sunday, 17 October , 2021
افزونه جلالی را نصب کنید. - 11 ربيع أول 1443
شناسه خبر : 732
  پرینتخانه » فرهنگ تاریخ انتشار : 12 آگوست 2020 - 22:40 | 536 بازدید | ارسال توسط :

فرهنگ روستایی در مواجهه با شهرنشینی

فرهنگ روستا نشینی در مقایسه با شهر، تفاوت های عمده ای دارد که شهر را از روستا قابل تمییز میکند، از تراکم جمعیتی تا میزان آلودگی و عدم آن، روستا را از شهر جدا می کند. با نگاه بر وضعیت روستاها در میابیم، آنچه در چند دهه ی اخیر بر روستا گذشته است سیر غلطی […]

فرهنگ روستایی در مواجهه با شهرنشینی

فرهنگ روستا نشینی در مقایسه با شهر، تفاوت های عمده ای دارد که شهر را از روستا قابل تمییز میکند، از تراکم جمعیتی تا میزان آلودگی و عدم آن، روستا را از شهر جدا می کند. با نگاه بر وضعیت روستاها در میابیم، آنچه در چند دهه ی اخیر بر روستا گذشته است سیر غلطی بوده که با اهداف حفظ فرهنگ روستایی و بافت روستا، به عنوان آثار تمدن ما، همخوانی ندارد. تغییرات محیطی که نشات گرفته از پیشرفت علم و تکنولوژی است، تاثیرات به ظاهر مطلوب اما در واقع نامطلوبی برای روستا داشته است که موجبات نارضایتی روستاییان را فراهم کرده است.

 

انسان روستایی که در گذشته، به خود وابسته بود و بی نیاز از غیر، اکنون برای کار در شهر روستا را رها میکند که شاید در شهر هم به زندگی رضایمتند دست نیابد. کاش روستا در شرایطی نبود که روستایی به دلیل نبود رفاه نسبی مجبور به ترک روستایش شود. کاش اگر روستایی را به یک زندگی شهری و پیشرفته نزدیک میکنیم و استقلال را از او میگیریم بتوانیم اوضاع رفاهی اش را بهبود ببخشیم و با تدابیر لازم سطح زندگی در روستا را بالا ببریم چرا که هستند روستاهایی در سراسر دنیا که به عنوان ثروت ملی بدانها نگریسته می شود.

گرچه ثروت های بسیاری در سرزمینمان وجود دارد که روستا را در رده های بعدی منابع ثروت قرار می دهد، اما می دانیم در شرایط بد اقتصادی اکنون و تحریم ثروتهای نفتی، مردم روستا می توانستند به عنوان حامیان سرزمین، نجات بخش همه ی مردم، در شرایط متفاوت اقتصادی و سیاسی باشند.

مردم روستا نشین ایران با زبان ها و گویش ها ی مختلف، با فرهنگهای زیستی متنوع اما با اتحاد و یکپارچگی و به ملیت ایرانی  در کنار هم زندگی میکردند و همه حامیان مرز و بوم بودند که در کمال احترام به طبیعت زیست را آموخته بودند. روستایی با ارتباط عمیق با طبیعت، خود را جزئی از آن میدانست و چگونگی رفتار با طبیعت را از کودکی می آموخت. اغلب روستاییان مردمانی پرتلاش بودند که برای معاش خود بی اندازه تلاش می کردند که این شیوه ی زندگی از علم وسواد او نشات نمیگرفت بلکه او بدانها ایمان داشت و با عمل به شیوه ی پیشنیان، که سینه به سینه انتقال پیدا می کرد، راه و رسم زندگی در جهان طبیعت را می آموخت.

 

انسان روستایی، که مشکلات و معضلات در عصر حاضر زندگی را بر او سخت کرده است و ارزش محصول تولیدی اش نیاز او را تامین نمی کند و گاه با مشکلاتی نظیر بی آبی روبرو است و گاها توان تولید محصول را ندارد، دارای فرهنگ غنی و هویت اصیلی بوده است که در حال فراموشی است. اکنون که با پذیرفتن تغییرات مورد نیاز و عدم مدیریت و عدم ایجاد آگاهی برای روستاییان، آنها را از خودکفایی خارج کرده و نیازمند کرده ایم، بایستی به فکر سامان دادن به روستا به عنوان محیط کار و تولید برای خود روستاییان و همه ی مردم سرزمین باشیم.

با حفظ هویت روستایی می توان امکانات مورد نیاز را برای روستاییان فراهم آورد و با ایجاد آگاهی نسبت به شرایط کنونی و اصلاح نوع نگاه به روستا و تلاش در جهت حفظ ارزش های روستا می توان با مردمانی آگاه تر اما با همان حس طبیعت دوستی و مهرورزی و سخت کوشی و هم تراز با سایر مردم، برای پیشرفت سرزمینمان تلاش کنیم.

 

برچسب ها

این مطلب بدون برچسب می باشد.

به اشتراک بگذارید
تعداد دیدگاه : 0
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.